Solo female travel in Uzbekistan - Journal of Nomads

Hoe is het om als vrouw alleen naar Oezbekistan te reizen

Hoe was het om als vrouw alleen doorheen een land als Oezbekistan te reizen? Was het er wel veilig?

En hoe was het om na lange tijd weer even helemaal alleen te zijn?

 

 

Oezbekistan is een reisbestemming waar je eigenlijk niet zoveel over hoort. Het is ook één van de weinige landen in de wereld die nog niet overspoeld worden door toeristen.

 

Spreekt Oezbekistan reizigers niet zo aan omdat het land in het hartje van Centraal Azië ligt en hierdoor onbereikbaar lijkt? Of komt het doordat het een buurland van Afghanistan is, waar we vaak onrustwekkend nieuws over krijgen?

 

Ik kan je alleszins vertellen dat je er absoluut niets te vrezen hebt! De Oezbeken zijn enorm gastvrije en behulpzame mensen want het toerisme is er een welkome bron van inkomen. Het is er ook heel gemakkelijk om via het openbaar vervoer rond te reizen (lees er hier meer over) en het is echt een topbestemming als je van prachtige Oosterse architectuur, kleurrijke bazaars en lekker eten houdt.

 

Traveling in Uzbekistan - colorful bazaars - Journal of Nomads

 

 

 

Reizen als vrouw alleen in Oezbekistan – mijn ervaringen

 

Solo female travel in Uzbekistan - Journal of Nomads

 

Hoe moedig en stoer het ook mag klinken om als vrouw alleen naar Oezbekistan te reizen, ik geef toe dat ik maar een klein hartje had toen ik de grens met Kirgizië overstak.  Ik viel als enige blonde vrouw aan de grenspost enorm op. Het feit dat ik daar met een grote trekrugzak stond, hielp me niet om in de mensenmassa te kunnen verdwijnen.

 

Ik voelde de nieuwsgierige blikken op m’n rug branden en was dan dan ook heel bewust van mezelf. Maar het speelde wel in mijn voordeel dat ik snel de aandacht van de grenswachters trok.

Eén van hen kwam mij uit de rij wachtenden halen en begeleidde me persoonlijk naar het kantoortje van de paspoortcontrole. Ik werd er als eerste bediend en mocht daarna ook meteen de rij aan de douanecontrole voorbijsteken.

 

Ik had de indruk dat ze hier niet veel toeristen – en vooral een alleenreizende vrouw – over de vloer kregen. Mijn vermoedens werden snel bevestigd.

Er heersen hele strenge regels over wat je wel en niet mag meebrengen in het land (voor een volledig overzicht, kijk hier) en normaal wordt de je bagage nauwkeurig gescreend. Maar de twee douaneambtenaren waren meer geïnteresseerd in mij dan in de inhoud van mijn rugzak.

 

“Ben je alleen?”, vroeg één van hen wat verbaasd terwijl z’n collega in m’n rugzak snuffelde. “Ja, ik reis alleen ”, antwoordde ik. “Mag ik je passpoort zien?”, vroeg hij me. Toen ik die aan hem gaf, bekeek hij nauwkeurig m’n foto en gegevens.

 

“Dus, je bent niet getrouwd?”, vroeg hij me opnieuw. “Nee, ik ben ongehuwd”. “Je ziet er jong uit voor je leeftijd” merkte de andere ambtenaar op, die intussen over de schouders van z’n collega m’n paspoort inspecteerde. “Wat is je beroep?”, vroeg die me, terwijl hij mij nu recht in de ogen aankeek. “Ik ben leerkracht”, antwoordde ik. Ik wilde hen niet vertellen dat ik ook fotografe en schrijfster ben, omdat dit vaak argwaan opwekt. Als leerkracht vorm ik geen bedreiging.

 

Nu had ik z’n volledige interesse. “Hoeveel verdien je zo per maand?”, was de volgende vraag. Hij liet er geen gras over groeien. Ik begon het gevoel te krijgen dat ik eerder op een speeddate was dan op een grenscontrole.

 

“Ik ben er zeker van dat je dit maar al te graag wil weten, maar ik ben er niet zo zeker van dat dit wel een beleefde vraag is ” antwoordde ik. “Dan is het waarschijnlijk ook niet goed als ik je telefoonnummer zou vragen”, zei hij terwijl hij m’n paspoort teruggaf.

Ik begon te lachen. Z’n collega, die het gesprek had meegevolgd, overhandigde me met een grijns m’n rugzak. “Geniet van je verblijf in Oezbekistan”, wenste hij me ter afscheid. Ik had allerlei scenario’s aan de grens verwacht, maar dit had ik me toch nooit kunnen inbeelden. Ik hoopte alleen niet dat al de mannen in Oezbekistan me zo zouden benaderen. Anders zou dit wel eens een hele vermoeiende reis worden!

 

Travel Uzbekistan - Journal of Nomads

 

Ik hoefde me geen zorgen te maken. Met de uitzondering van één kerel die mij in het treinstation in de stad Samarkand staande hield om een praatje te slaan en maar bleef aandringen om samen iets te gaan drinken (hij deed zelfs extra z’n best door me ook te willen trakteren op een stuk chocoladetaart), liet de mannelijke bevolking van Oezbekistan mij met rust.Ik kreeg zelfs de indruk dat, ondanks hun nieuwsgierige blikken, ze zich niet op hun gemak voelden om mij te benaderen. Volgens hun cultuur en geloof (overwegend Islam) is ook niet netjes is om een alleenstaande vrouw zo aan te spreken.

 

Toen die opdringerige kerel in het treinstation mij niet met rust wilde laten, snelden er zelfs enkele mannen mij ter hulp door hem op z’n donder te geven omdat hij mij niet met rust liet. Het is dus echt wel veilig om als vrouw alleen in Oezbekistan te reizen. De Oezbeken beschouwen je als een gast in hun land en willen dan ook dat je het naar je zin hebt. Het toerisme wordt langzamerhand één van de belangrijkste bronnen van inkomen en de mensen doen enorm hun best dat je als toerist een fantastische ervaring hebt.

 

 

 

 

Iets wat mij ook opviel, was dat politieagenten deel uitmaken van het straatbeeld. Je ziet ze echt overal: op elke straathoek en aan elke ingang van een openbaar gebouw.

Als je in de hoofdstad de metro wil nemen, dan wordt de inhoud van je rugzak (bijna) altijd gecontroleerd. Wil je per trein reizen, dan moet je eerst doorheen een security scan en moet je ook je paspoort tonen.

 

Er heerst overal een grote controle, dus zelfs mocht er iemand kwade intenties hebben, dan zou die niet ver weg kunnen lopen zonder dat er een agent hem of haar achterna zit. Dit zorgt er ook voor dat je je als reiziger en vooral als vrouw alleen extra veilig voelt. Big Brother is watching!

 

Travel Uzbekistan - Uzbek traditional dances - Journal of Nomads

Kan je de agent spotten?

 

Ik reisde voornamelijk per trein doorheen Oezbekistan. Het was de goedkoopste, snelste en meest comfortabele manier om me van stad naar stad te verplaatsen (lees er hier meer over).Ik vond het gemakkelijker om op deze manier te reizen dan beroep te moeten doen op een gedeelde taxi (een andere goedkope manier om in Oezbekistanmet het openbaar vervoer rond te reizen). Want man, konden die taxibestuurders zich nogal opdringen!

 

Hoe vaak heb ik die kerels niet van mij af moeten slaan! Vooral bij het oversteken van de grens of bij het verlaten van het treinstation, stonden ze me als een soort welkomstcomité op te wachten. Ik kon het niet wegstoppen dat ik een buitenlandse was, en van zodra ze mij in de gaten kregen, zoemden ze op me af als bijen op een bloem en vloog een kakofonie van zinnen me rond de oren: “Taxi miss?” “Taxi nada?” “Miss taxi?” …

 

Het onderhandelen voor een taxi vond ik het meest vervelende, want elke keer verdubbelden ze hun tarieven en was het vaak moeilijk om de correcte prijs te krijgen. Ik had mezelf op voorhand goed geïnformeerd en had er dus een idee van hoeveel ik per rit moest betalen (meer info hier). Maar ik vond het zo vermoeiend om keer op keer een lange discussie te moeten aangaan. Niet dat hun vraagprijs zo hoog was, maar als je weet dat dit het dubbel is van wat je normaal moet betalen, wil je gewoon niet opgelicht worden.

 

Naarmate de dagen verstreken, begon ik wel beter en zelfverzekerder te worden in het onderhandelen. Het maakt nu eenmaal deel uit van de cultuur in Centraal Azië en sinds Niko en ik van plan zijn nog minstens 6 maanden hier te blijven, moet ik er wel mee leren omgaan. Maar tot op de dag van vandaag doe ik het nog steeds niet graag.

 

Ondanks de vervelende taxichauffeurs (die je eigenlijk overal ter wereld tegenkomt) is Oezbekistan een heel fijn en veilig land om in rond te reizen. De mensen zijn er oprecht vriendelijk en behulpzaam. Ze zijn heel nieuwsgierig naar je en als je de kleinere steden of dorpen bezoekt, kun je zeker enkele uitnodigingen voor een thee of een maaltijd verwachten!

 

 

 

Ook interesse om eens een (solo) reis naar Oezbekistan te maken? Lees alvast deze gids over wat je nodig hebt en hoe je je kan voorbereiden op een reis naar dit land!

 

Hoe was het om alleen in een vreemd land te zijn?

 

Omdat dit een belangrijk deel was van mijn reis, wil ik toch kort even delen hoe het was om alleen te zijn in een land waar ik amper de taal sprak.

 

In het begin was het een grote aanpassing. Mijn eerste bestemming in Oezbekistan was de hoofdstad Tashkent. Ik vind grote steden altijd wat overweldigend en deze keer voelde ik me extra kwetsbaar omdat ik alleen was.

 

Tijdens de allereerste dagen stelde ik me wat defensief op en stond ik ook niet echt open voor de mensen. Ik voelde me ook eenzaam want ik bleef maar denken dat het leuker zou zijn als mijn vriend me had vergezeld. Het was onwennig om in een plaatselijk restaurantje te stappen en daar alleen te eten. Ik zat echt even vast in een negatief gedachtepatroon en ik had er bijna spijt van dat ik alleen naar een vreemd land was gegaan.

 

Gelukkig werd ik me snel van deze gedachten bewust. Ik moest mezelf gewoon even de tijd geven om mijn eigen ritme terug te vinden. Niets is voor mij rustgevender dan de natuur, dus bracht ik veel tijd door in één van de vele mooie parkjes in Tashkent. Daar vond ik de ruimte om me weer op te laden, alsof ik mezelf even terug moest vinden. Ik besefte dat het mijn keuze was geweest om hier alleen naartoe te reizen en dat ik die moest omarmen en er het beste van maken. Van zodra ik dit deed, voelde ik me stukken beter. Ik begon zelfs weer van mijn eigen gezelschap te genieten!

 

Solo female travel Uzbekistan - traveling as a woman alone in Uzbekistan

 

 

Ik denk dat het moeilijkste van alleen reizen is dat je zoveel tijd (vaak té veel) in je eigen hoofd doorbrengt. Je kan je aandacht moeilijk op iemand anders richten. Vaak zijn we onze ergste vijand. Het is zo belangrijk om lief te zijn voor onszelf!

 

Een trucje dat ik begon te gebruiken, was te doen alsof ik niet tegen mezelf maar tegen een vriendin praatte. Klinkt een beetje schizofreen maar het hielp. Je gaat tenslotte ook niet gemeen zijn tegen je beste vriend of vriendin. Dus waarom zou je jezelf niet op diezelfde manier behandelen? Zo werd ik me er volledig van bewust hoe ik met mezelf en m’n gedachten omging.

 

Naarmate de dagen vorderden, begon ik er meer en meer van te genieten dat ik dit alleen deed en kwam m’n zelfvertrouwen terug. Ik stelde me meer open naar de mensen toe en die begonnen daarop te reageren.

 

Uiteindelijk ben je nooit echt alleen. Het hangt echt van je houding af. Mensen voelen het aan als je je afsluit en zullen je dan ook minder snel benaderen. Wanneer je met een open houding naar je omgeving kijkt, zal die hier ook positief op reageren.

 

Travel Uzbekistan - traditional clothing - Journal of Nomads

 

 

Het enige wat ik wel jammer vond, was dat mijn kennis van het Russisch niet goed genoeg was om een diep gesprek met de mensen te kunnen aanknopen. Vooral de vrouwen wilden heel graag met me praten en ik voelde me vaak onbeholpen omdat ik hen niet verstond (en zij mij ook niet). Een gouden tip dus als je alleen reist: leer de taal!

 

I raad de leermethode van Pimsleur aan! Klik hier voor meer info :Learn a New Language with Pimsleur – Free Shipping Every Day!

Dankzij deze audiolessen had ik tenminste wel een basisniveau in het Russisch. Had ik maar meer gestudeerd …

 

De soloreis in Oezbekistan heeft mij dus echt goed gedaan. Niet alleen heb ik fantastisch mooie dingen gezien, ik heb ook een mooie reis in mezelf gemaakt. Het begin was wel wat moeilijk maar ik heb er heel veel uit kunnen leren.

 

Ik voel mij nu nog beter in m’n vel en ik weet nu ook dat je eigenlijk nooit alleen bent. Ik kan het dus alleen maar ten sterkste aanraden om minstens 1 keer in je leven alleen op reis te gaan. Wie weet wat je zal ontdekken over jezelf!

 

Vrouw alleen reizen in Oezbekistan - Journal of Nomads

 

 

Ben je zelf al eens alleen op reis geweest? Hoe was dat voor jou? Wat vond jij er leuk aan of wat was moeilijk? Wat heb je eruit geleerd? Laat het mij weten in de reacties hieronder!

 

 

Disclaimer: Deze post bevat affiliate links. Indien je een product aankoopt via een van deze links, verdienen wij wat extra geld, zonder dat jij hiervoor extra kosten betaalt! Zie het als een kleine donatie zodat wij deze blog kunnen blijven onderhouden. Alvast bedankt!

 

 

Follow Cynthia - Journal of Nomads:

Writer, travel photographer, Panasonic Lumix Ambassador and co-founder of Journal of Nomads

I have Belgian roots but the world has been my home for the past 8 years. I'm an artist at heart and often get lost in my thoughts. I like to create some-thing out of no-thing and once I feel inspired, I'm unstoppable. I love telling stories and taking photos, showing the beauty and extraordinary of the world around me. Oh, and I love making the impossible elegantly probable. Once you realize that you're a creator and the world is your playfield, there's no limit to what can be done!

17
Leave a Reply

avatar
9 Comment threads
8 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
9 Comment authors
DianaSanneAniek RooderkerkenJustGoGlobalCharissa Rajaram Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Journal of Nomads

Dank je wel Esther en wat leuk om te horen dat je gezin je niet tegenhoudt om er soms alleen op uit te trekken! Veel mensen zien kinderen als een excuus en jij bewijst het tegendeel, echt heel tof!

Diana
Diana

Alleen reizen was mijn beste keuzes even. Maar er zijn altijd dingen waar je als vrouw rekening mee moet houden. Vooral die mannen die je het hof proberen te maken. Ondanks dat vind ik het nog steeds heerlijk. Goed artikel en denk dat het voor veel mensen goed is om te lezen.

Journal of Nomads

Inderdaad, als vrouw alleen moet je inderdaad extra opletten. Sommige mannen weten niet zo goed het verschil tussen vriendelijk zijn en flirten 😉 Maar zoals je zegt, ondanks die ‘ongemakkelijkheden’, is het echt wel een verrijking om alleen te reizen en hele toffe ervaring!

Sanne
Sanne

Wauw, wat super tof! Ik kan me voorstellen dat je toch wel met een klein hartje de grens over ging. Flirtende douaneambten, het is wel een mooi verhaal. 🙂 Wat een avontuur.

Journal of Nomads

Dank je wel Sanne! Ja, die douaneambtenaren waren echt grappig! Tijdens mijn reisvoorbereiding had ik vaak gelezen hoe vreselijk moeilijk ze konden doen, maar ik had nooit verwacht dat ze zouden beginnen flirten 😀 Blijkbaar werkte het in m’n voordeel dat ik alleen reisde 😀

Aniek Rooderkerken

Beste keuze ooit zo te lezen? Ik ga vaker alleen op reis, alleen zijn dat wel altijd korte trips (of ik zit ergens een paar maanden voor een studie of onderzoek). En zelfs daar krijg ik al opmerkingen over, of ik dat wel alleen durf 🙂

Journal of Nomads

Het idee om helemaal in je eentje naar een vreemd land te gaan, is voor vele mensen schrikwekkend. Ik denk dat het niet zo zeer om de veiligheid gaat maar vooral om er helemaal alleen te zijn met geen enkele bekenden rondom je heen. Dit schrikt velen af, wat ook begrijpelijk is. Wat vind jij er bijzonder aan als je alleen reist of in het buitenland alleen bent voor een studie of onderzoek? Voel jij je soms eenzaam of geniet je er net van om op je eentje te zijn?

JustGoGlobal
JustGoGlobal

Leuk om je ervaringen als solo reiziger te lezen, het lijkt me een erg bijzonder land!

Journal of Nomads

Dank je wel! Ja, het is een heel bijzonder land. Niet alleen de architectuur maar ook de cultuur is er heel interessant. Oezbekistan is zeker een reisje waard!!

Charissa Rajaram
Charissa Rajaram

Heel mooi geschreven, toch geven wij snel een negatieve indruk voor vrouwen die alleen reizen aan onbekende landen. Fijn om te weten, ik hou er ook van om alleen te reizen.

Journal of Nomads

Dank je wel Charissa! Het alleen reizen als vrouw wordt snel geassocieerd met angst en onveiligheid. Niet moeilijk als je de horrorverhalen hoort! Jammer genoeg zijn we als vrouw toch iets ‘kwetsbaarder’ dan een man maar dit zou niemand mogen tegenhouden om op avontuur te gaan. Daarom ook deze post. Voor mij was de grootste uitdaging om weer alleen te zijn na zolang samen te hebben gereisd met mijn partner. Maar het heeft me echt goed gedaan en ik geniet wel van de kwali-tijd met mezelf nu. Reis jij vaak alleen? Voel jij je soms eenzaam tijdens die reizen?

Carolien Boogaard
Carolien Boogaard

Wat een prachtige en kleurrijke foto’s. Ik had er eigenlijk geen weet van! Ik ben al van jongs af aan samen met mijn partner en we houden allebei van reizen. Geen nood om alleen op uit te gaan, alleen denk ik er wel over om het een keer te doen, gewoon om te weten hoe het is, maar dan niet meteen zo ver weg denk ik. Wel ga ik tegenwoordig veel alleen wandelen in natuur, in eigen omgeving en dat vind ik echt heerlijk. Ik heb dan niemand nodig om te genieten.

Journal of Nomads

Dank je wel Carolien, het is heel leuk om te horen dat je m’n foto’s mooi vindt 🙂 Zoals je kon lezen, was het voor mij al een hele tijd geleden sinds ik er nog eens op m’n eentje was op uitgetrokken. Het deed me echt goed om dit alleen te doen en ik vond het ook verrijkend maar toch verkies ik er voor om met mijn partner te reizen. Het is inderdaad fijn als je je passie voor reizen kan delen met je partner! Wat fijn om te horen dat je in je eigen omgeving gaat wandelen en geniet… Read more »

Bart
Bart

Amai wat een verhaal. Heel goed om eens te lezen dat het daar zo ver weg ook wel goed en veilig kan aan toe gaan. Veel plezier nog.

Journal of Nomads

Dank je wel Bart! Het onbekende schrikt vaak af maar daarom betekent dit niet dat het onveilig is . Ik ben blij dat ik naar Oezbekistan ben gegaan en het zelf heb mogen ervaren 🙂

Griet De Soete
Griet De Soete

Machtig Cynthia!!

Journal of Nomads

Hey Griet!! Dank je wel en tof om te weten dat je m’n blog leest!! Vele groetjes! xxx