Waarom ik koos voor het nomadenleven

Hoe zag het leven van Niko en ik eruit voordat we nomaden waren? En wat heeft er mij toe gebracht om als nomade te leven? Dit vertel ik je allemaal in deze blog.

Ik ben intussen al bijna zeven jaar een nomade. Zeven jaar! Dat is intussen best wel al lang en ik heb al zoveel bijzondere ervaringen achter de rug maar toch lijkt het soms alsof ik pas vorig jaar mijn rugzak nam en op het vliegtuig naar Australië stapte. De tijd gaat snel als je ervan geniet! Toen wist ik nog niet dat mijn reis naar Down Under het begin zou zijn mijn nomadenbestaan en dat mijn levenswijze volledig zou veranderen.

Waarom ik koos voor het nomadenleven Waarom ik koos voor het nomadenleven

Niko is zelfs al langer onderweg dan ik. Hij begon met reizen toen hij net 18 jaar was geworden, intussen al bijna elf jaar geleden. Hij wist op dat moment ook nog niet dat dit zijn levensstijl zou worden, al was het voor hem een minder grote aanpassing dan voor mij. Hij groeide op in een huis zonder elektriciteit of stromend water in de Canadese wouden en dus had hij eigenlijk al een buitengewone manier van leven voordat hij begon met reizen.

Hoe zag ons leven er eigenlijk uit voordat we voltijdse nomaden werden? Dat kom je in deze video te weten (je krijgt ook beelden te zien van Niko zijn ouderlijke huis):

Hoewel ik je in de video vertel hoe mijn leven eruit zag voordat ik een nomade was, wil ik een beetje dieper ingaan op waarom ik besloot om van de weg mijn thuis te maken en niet meer wou terugkeren naar een traditionele levensstijl.

Zoals je in de video kon horen, leefde ik vroeger een ‘normaal’ leven. Ik studeerde zes jaar aan de hogeschool om zowel het diploma van leerkracht lager onderwijs als dat van bachelor in de psychologie te behalen. Ik deed mijn studies best wel graag (vooral psychologie vond ik heel interessant), maar er begon toen al iets in mij te knagen.

Zag ik het wel zitten om met het ‘echte’ leven te beginnen? Had ik er eigenlijk wel zin in om een carrière op te bouwen en geld te verdienen zodat ik een huis kon kopen, een gezin kon starten en sparen voor de dag dat ik op pensioen kon gaan? Niet echt, neen…

Why I left the grind and became a nomad - Journal of Nomads - Blue Mountains - Australia

Ik wou liever ‘op het randje’ leven. (Blue Mountains, Australia, 2012)

Toen ik afstudeerde, vond ik snel werk als leerkracht in het buitengewoon onderwijs waar ik les gaf aan leerlingen met leer- en gedragsproblemen. Ik woonde toen ook samen met mijn voormalige vriend in een gezellig appartementje aan de kust. Ik had alles om gelukkig te zijn. Ik had een goeie job, een lieve vriend, een grote vriendenkring, … Ik maakte dus een goeie start in dit ‘volwassen’ leven.

Maar ik was niet gelukkig. Ik begon mijn leven zinloos te vinden. Ik gaf wel graag les maar mijn hart was er niet volledig bij. Ik vond het ook niet zo leuk om vast te zitten in een routine waarbij ik van maandag tot vrijdag moest werken, en netjes de regels die mij werden opgelegd moest volgen. Ook kon ik mezelf niet in het onderwijssysteem terugvinden, waar ik in dit artikel dieper op inga.

Op maandagen keek ik al uit naar het weekend. Maar in het weekend voelde ik me vaak te moe om iets actiefs te gaan doen. Ik ging vroeger veel uit maar daar begon ik ook steeds minder zin in te hebben. Waarom zou ik het geld dat ik tijdens de week verdiende, willen uitgeven aan feestjes? Dit begon ook zinloos te worden voor mij. Het enige wat ik wel heel graag deed, was er af en toe op uitgaan met mijn vrienden, waarbij we ofwel naar het strand gingen of ergens een goeie wandeling in de Vlaamse bossen of velden maken. Daar leefde ik weer helemaal van op.

Ik denk dat je tussen de zinnen door kan lezen dat ik depressief was. In de hoop om mij toch beter te voelen, begon ik het één en ander te veranderen. Mijn vriend en ik gingen na een zevenjarige relatie uit elkaar, na een jaar werken in het onderwijs gaf ik er de brui aan, ik verhuisde naar Brugge waar ik met twee vriendinnen samenwoonde en ik deed verschillende jobs (die niets met het onderwijs te maken hadden). Ik probeerde op de één of andere manier weer zin te krijgen in het leven. Maar wat ik ook deed, ik ervoer een gevoel van leegte in m’n ziel en begreep maar niet waarom ik zo ongelukkig was.

Why I left the grind and became a nomad - Journal of Nomads - Ireland

Sneem, Ierland

Om een lang verhaal kort te maken, na een paar jaar zoeken en ronddraaien in cirkels, besloot ik om er even tussenuit te gaan. Ik vertrok in m’n eentje voor twee maanden naar Ierland in de hoop om innerlijk wat tot rust te komen. Via een website voor vrijwilligerswerk kwam ik op een klein domein in het midden van de Ierse bossen terecht, een plek die de eigenaren (Elly en Roderic) liefdevol Temple Grove hadden genoemd. Daar hielp ik hen een spirituele retraite te creëren, waar mensen in de natuur kunnen mediteren en opnieuw in contact met zichzelf kunnen komen. In ruil daarvoor hielpen Elly & Roderic mij om tot rust te komen en leerden ze me de kunst van mijn hart en ziel te luisteren aan.

Why I left the grind and became a nomad - Journal of Nomads - Temple Grove

Een van de vele mooie tuinen in Temple Grove

Als je ons al een tijdje volgt, zal je die plek herkennen uit het verhaal over hoe Niko en ik elkaar leerden kennen: Ask and it is given, an uncommon love story. Het is ook de plaats waar Niko en ik ons eerste jaar samen hebben doorgebracht. Bekijk deze video en lees meer over Temple Grove hier.

Tijdens mijn verblijf in Temple Grove, kwam het idee in mij op om voor langere tijd op reis te gaan. Na die twee inspirerende en rustgevende maanden in Ierland, keerde ik terug naar België met de intentie enkele maanden hard te werken en te sparen voor mijn volgende reis. Eerst wist ik niet goed waar ik naartoe wilde, maar toen ik hoorde dat ik een jaar lang in Australië kon verblijven via een working-holiday visum, was de beslissing snel gemaakt.

Ik dacht dat een jaartje aan de andere kant van de wereld wel voldoende zou zijn voor mij en dat ik, wanneer ik terug naar België zou keren, wel klaar zou zijn voor het ‘echte’ leven. Maar niets was minder waar! Dat jaar heeft voor mij ALLES veranderd. Door het reizen had ik echt weer zin gekregen in het leven. Ik leerde veel gelijkgestemde mensen kennen en ik ontdekte hoe ik geld kon verdienen terwijl ik rondreisde.

Dat ene jaar van reizen werden er twee. Toen ik uiteindelijk na twee jaar terugkeerde naar België, wist ik gewoon dat ik als een nomade wilde leven. Intussen zijn we zeven jaar verder en heb ik geen moment spijt gehad van die beslissing.

Waarom ik koos voor het nomadenleven Waarom ik koos voor het nomadenleven

Vorige zomer in Georgie, nog steeds een gelukkige nomade!

Volgens mij is een ‘echt’ leven een levensstijl waarin je je gelukkig voelt. Het maakt niet uit wat je in je leven doet. Zolang je er maar zin in hebt, geef je er ook zin aan. Op dit moment ben ik gelukkig met mijn leven als nomade en wie weet, misschien wil ik mij op een dag wel ergens vestigen. Het belangrijkste voor mij is dat ik iets aan het doen ben waar ik blij van wordt. Dat is voor mij echt leven.

Why I left the grind and became a nomad - Journal of Nomads

Lees meer verhalen over ons leven als nomaden hier.

Ben jij blij met je huidige levensstijl of wat zou je eraan willen veranderen?
Zou jij graag als een nomade leven of heb je liever een thuisbasis van waaruit je reist?
Laat het me weten in de reacties hieronder!

8
Leave a Reply

avatar
5 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
6 Comment authors
Cornelis van NielenGabriëlleYvonne van der LaanJournal of NomadsDaphne Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Barbe Vileyn
Barbe Vileyn

Hey, Cynthia. Ik volg je al een eindje via facebook ( we hebben gemeenschappelijke kennissen) en lees met plezier, vol trots en empathie jullie woorden. Af en toe gaat mijn hart een beetje vlugger slaan door mijn enthousiasme tijdens het lezen. Inderdaad ik denk dat je een beetje een melancholisch gevoel had voor jouw nomadenbestaan. Op de meeste foto’s nu straal je gewoon, prachtig. Je hebt iets gevonden dat je volledig kan integreren in jezelf, je hoeft het niet mee te sleuren, want het hangt zo goed vast aan jou. Ikzelf wilde x – aantal jaar geleden ook mijn droom… Read more »

Journal of Nomads

Hoi Barbe, Dank je wel voor je prachtige bericht en jouw verhaal te delen!! Het heeft mij echt geraakt! <3 Ook al komen we allebei uit Knokke, ik ken je van naam maar ik denk niet dat wij elkaar in persoon hebben ontmoet! Grappig want uiteindelijk is Knokke niet zo groot 😀 Het doet me ook deugd om te horen dat je onze reis volgt en graag onze verhalen leest! Dank je wel! <3 We hebben allemaal zo ons eigen pad in het leven en die kan heel vaak veranderen. Voordat ik begon met reizen, voelde ik me echt verloren… Read more »

Daphne

Goede beslissing! Altijd je hart volgen. Fijn dat je je zo gevonden hebt in het leven als nomade! Is toch ook wel spannend denk ik, aan het begin dan. Maar inmiddels ben je al 7 jaar verder. De tijd is vast snel gegaan 😉

Journal of Nomads

Dank je wel Daphne! Oh jawel, in het begin was het echt wel spannend en vroeg ik me soms af of ik wel de juiste beslissing had genomen. Er waren zoveel onzekerheden. Maar uiteindelijk voelde ik dat dit echt wel mijn pad in het leven was en ik ben echt blij met de keuzes die ik heb gemaakt! En ik weet niet of het nu komt omdat ik ouder word of omdat ik zo’n onvoorspelbaar leven leidt, maar inderdaad, de tijd gaat echt snel 😀

Yvonne van der Laan

Ik begrijp je gevoel als je het hebt over dat vervelende gevoel van de hele week werken en dan van huisje-boompje-beestje naar je pensioen. Goede beslissing die zo te lezen uitstekend bij je past. Zelf zou ik niet voor hele lange tijd als nomade kunnen leven denk ik. We hebben 18 maanden gereisd en na die tijd waren we er echt even helemaal klaar mee… het is denk ik ook verschillend dat wij elke paar dagen verkasten en jullie soms langere tijd op 1 plek blijven. Toch ben ik heel tevreden over ons huidige leven: ik werk 3 dagen, mijn… Read more »

Journal of Nomads

Hoi Yvonne! Ik kan er best wel inkomen dat je na 18 maanden voortdurend rond te reizen echt wel op was! Continu van 1 plek naar een ander trekken is heel vermoeiend. Daarom dat wij zo traag reizen en af en toe ons ergens tijdelijk vestigen om terug op adem te komen. Anders zouden we het ook niet kunnen volhouden 🙂 Ik vind het heel fijn en inspirerend dat jij zoveel reist met je gezin! Heel veel mensen denken dat als je kinderen hebt, je niet meer ‘vrij’ bent om te reizen. Jij bewijst dat dit wel mogelijk is! Ik… Read more »

Gabriëlle
Gabriëlle

7 jaar alweer, dat is echt heel lang! Ik ben nu net voor mezelf begonnen en begin dus langzaam in het leventje van een nomade te komen. Het is echt een levensstijl inderdaad, heel bijzonder. Jouw verhaal is erg inspirerend!

Cornelis van Nielen

De ziel is nomadisch van aart. Het is ook niet voor niets een anagram voor monade 😀
NOMADISM – NO MAD ISM
Bedankt voor de de inspiratie en wie weet tot ziens!